18 października 2010, Justyna Muszyńska
Anegdota pt. “Kapcie”
“Normalne” dziecko zakłada kapcie maksymalnie w 5 minut. U dziecka z ADHD trwa to kilka razy dłużej, jeśli wyda mu się nieprecyzyjne polecenie.
6-letni ADHD-owiec ma ubrać kapcie, więc dorosły wydaje mu polecenie: Ubierz kapcie.
ADHD-owiec ubiera kapcie swojego taty i człapie w nich zadowolony (bo przecież ubrał kapcie!)
Dorosły precyzuje polecenie: Weź swoje kapcie!
ADHD-owiec bierze do ręki swoje kapcie (ale ich nie nakłada).
Dorosły (już pomału traci cierpliwość) powtarza: Ubierz swoje kapcie.
ADHD-owiec (z uśmiechem na twarzy) nakłada swoje kapcie na … swoje ręce.
Dorosły w końcu wydaje precyzyjne polecenie: Nałóż swoje kapcie na swoje stopy!
ADHD-owiec w końcu ma na nogach kapcie, a dorosły potrzebuje 10 minut, żeby ochłonąć …
13 października 2010, Justyna Muszyńska
Zacznę od Białego Tygrysa – książce o prawdziwych Indiach. Skrajnej biedzie na wioskach, pozornego przepychu w miastach. O człowieku, który z uczciwego i pracowitego chłopca, urodzonego w ciemnym sercu Indii, stał się pełnym determinacji zabójcą.
Biały Tygrys, Aravind Adiga
Biały Tygrys to człowiek, który, aby żyć normalnie musiał zabić i okraść swojego Pana, skorumpować urzędników i policjantów oraz żyć z przeświadczeniem, że przez niego zginęła jego kilkunastoosobowa rodzina. Ale dzięki temu stał się prężnie rozwijającym przedsiębiorcą w Indiach.
To jest przerażające, że lśniące przepychem wieżowce w Delhi kryją w swoich piwnicach ludzi, żyjących na marginesie życia. Służących, którzy spełniają wszystkie rozkazy swoich panów (nawet przyznają się do zabójstwa, którego nie popełnili).
Książka jest wstrząsająca i jeśli ktoś narzeka na kraj, w którym żyje to niech przeczyta Białego Tygrysa i dowie się w jakich skrajnościach mogą żyć ludzie.
P.S. Gdy kończyłam czytać tą książkę, u nas w Polsce trwały właśnie wybory prezydenckie i pomyślałam sobie, że cieszę się, że żyję w Polsce. Nieważne czy prezydentem zostanie Kaczyński czy Komorowski to i tak jest dobrze, że żyję w tym kraju.
